van de regen in de drup...

Zo jammer, dat het pinksterweekend niet helemaal het lente-achtige weer heeft gebracht waar we naar uitkeken... Na het bezoek aan de boerenmarkt zijn we door- en doornat geregend op de terugweg naar huis.
Thuis was het ook pas lekker met de verwarming weer aan en een dik vest over de kleren!

 En vandaag, nou, een slechtere dag qua weersomstandigheden hadden we niet kunnen kiezen, maar ondanks de aanhoudende regen en de lage temperatuur hebben Moniek en ik een reuze gezellige dag gehad! We zijn naar Dordrecht gereden om daar lekker te kunnen 'blijkletsen' (een grappige verspreking die ik er maar in hou....), want blijkbaar hebben we altijd genoeg om elkaar te vertellen. Toen ik weer thuis was bedacht ik mijzelf dat ik nog vergeten was te vertellen dat er in Duitsland een stadje is waar ze zelfs in de zomer gewoon overal superleuke kerstversieringen verkopen, een heel historisch leuk stadje met vele winkeltjes om te bezoeken. Rothenburg als ik het mij goed herinner, dus Moniek bij deze, een tip voor als je een keer op vakantie bent in Duitsland!

Maar dat heeft natuurlijk niets te maken met vandaag, we ontdekten dat Villa Augustus een enorm leuk complex is met een tuin die de producten oplevert die in het restaurant en de winkel verkocht worden en een prachtig terras waar wij alleen maar naar konden kijken vanachter het raam.

Weer thuis had ik genoeg inspiratie om verder te gaan met het maken van leuke doosjes naar idee van een theedoosje dat ik ooit op een terrasje kreeg. Na het uitelkaar pulken van het doosje was het niet moeilijk om ze na te maken. De sluiting heb ik aangepast door een elastiekje door een gaatje in de achterkant van het doosje te halen. Aan de voorkant een knoop, splitpen of bloemetje en je kunt het doosje sluiten. Leuk met een theezakje of chocolaatje erin, als kleinigheidje voor een vriendin. Kijk, dat is nu weer het voordeel van slecht weer, alle tijd om leuke dingen te maken!

kabouter-chocolaatjes

Bij mijn laatste aanwinsten op scrapbookgebied zat een sjabloontje om lieve kleine hartjesdoosjes te maken. Het bleek heel eenvoudig, gewoon het malletje op je dubbelzijdig gedessineerd cardstock leggen en daarna netjes op de potloodlijntjes uitknippen. Lijnen rillen, strikje door de gaatjes en het doosje was keurig in elkaar te vouwen, een kind kan de was doen!

Alleen, het binnendoosje is zó klein, er past amper een kabouter-chocolaatje in! Dus nu weet ik eigenlijk niet wat ik ermee moet doen..... Gewoon maar als kadolabeltje gebruiken?

Trouwens, in dit boerenbont ruitje is-ie wel heel erg gezellig toch? De appel en het peertje zijn uit het dessin van de binnenkant geknipt en als hangertjes aan het touwtje geknoopt. Dan doe ik in dit doosje denk ik maar de kabouter-appeltjes....;-)

een zucht van opluchting....

Dat hoor je mij vast slaken, nu mijn gewiste foto's toch nog op te sporen waren door een slim programmaatje van internet! Eerst wist ik dat niet, en zat enorm te balen en te simmen over mijn verloren foto's. Maar door een handige tip van een meedenkende hubbie, was het eigenlijk zo gepiept. Wat een geluk, wat kan je daar blij om zijn. En waarom? Nou, deze foto's had ik gemaakt tijdens het mooie lenteweer van vorige week, toen ik een heerlijke fietstocht door de groene omgeving gemaakt heb.

Eerst fietste ik langs mooie weilanden, omringd door het heerlijk ruikende koolzaad met de zonnige gele kleur. Ik at een broodje geitenkaas op een terrasje dat aan een weiland met paarden en schaapjes lag, wat een heerlijk uitzicht.

Daarna fietste ik langs de kerk in Nootdorp waar een mooi Mariabeeld omringd werd door uitbundig bloeiende kersenbloesem. Ik vind ze zo mooi en fascinerend die gevulde roze bloemtrossen, en het duurt maar zo kort dat we ze kunnen bewonderen!

De allerlaatste narcisjes bloeien nog in de berm, ze zijn erg laat dit jaar en worden binnenkort overwoekerd door fluitenkruid, ook heel mooi. Ik kwam er laatst achter dat een andere naam voor fluitenkruid ook wel hollands kant is. Heel toepasselijk!

He, wat fijn dat die heerlijke dag nu met deze foto's voor altijd vastgelegd is...anders had er niets anders opgezeten om hem nogmaals te maken. Maar ach, een straf zou dat niet zijn!

geen haakwerk!

Het was het papier dat mij riep, en niet de mand met wol en katoen...want de voorraad kaarten is ondertussen al weer heel erg geslonken. Ook een collega vroeg of ik een setje kaarten wilde maken voor haar, dat doe ik regelmatig net zoals ik op het werk altijd een voorraadje aanleg voor collega's die een kaartje verdienen.

Het is wel grappig dat hoe eenvoudiger de kaartjes hoe liever ze zijn. De hartjes van vorige week op de labeltjes deden het goed, en ook deze kleine tekstjes geven een warme boodschap... Volgens mij doe ik een beetje te enthousiast aan photoshoppen, de kaartjes zien er een stuk meer pastelkleurig uit in het echt, haha!

En toen ik toch bezig was, heb ik ook met scrappapier dat er nog lag kaarten gemaakt....

Eigenlijk had ik er eentje voor moederdag moeten maken, te laat denk ik!

W.I.P.

Net als de natuur, die nu hard aan het ontluiken is en van kaal en dor naar levendig groen en vol bloemen gaat, ben ik met van alles bezig (work in progress) wat hopelijk kleurig en levendig gaat worden.

Allereerst, en dat is nog maar een kwestie van in lijstjes plaatsen en aan de muur hangen: mijn eigen kunstwerkjes... Ik liet enkele weken geleden al zien dat ik hele kleurrijke postkaarten gevonden had, die ik het liefst zelf wilde houden. Herinner je je deze foto's?

 De kleuren inspireerden tot het maken van fleurige haaksels, en uiteindelijk komen alle haakwerkjes en de kaarten in zes lijstjes die samen een mooi werk voor aan de muur vormen. Alvast een kijkje in de keuken van het haakwerk, natuurlijk alles gade geslagen door een zeer geinteresseerd poezebeest...

Het was dan ook prima haakweer met veel zon maar te koud om buiten te zitten de vorige maand, dus heerlijk aan de grote tafel met alle kleurtjes katoen om mij heen, zelfs mijn nagellak leek uitgezocht om te passen bij het projectje...

Dus nu zijn ze af en kan ik niet achterblijven om ze heel snel in te lijsten, want ik kan jullie natuurlijk niet nieuwsgierig maken en dan niets meer van mij laten horen zien!!!

van die leuke dingen...

Laatst had mijn oudste dochter opeens zin om weer eens langs te gaan bij de geitenboerderij Het Geertje in Zoetermeer. Heel vaak zijn we daar geweest met de kinderen toen ze kleiner waren, om een flesje melk te geven aan de pasgeboren geitjes.
En, eerlijk is eerlijk, het blijft schattig, die kleine witte zachte geitjes met hun grappige streken. Natuurlijk gaven we een lekker flesje melk, maar mijn sjaal was blijkbaar veel lekkerder dan het flesje....

Ook heb ik weer eens wat kaarten gemaakt, met simpele vormen van hartjes op kleine kaarten die ik als labels kan gebruiken aan cadeautjes.

En ook deze, heel simpel maar wel heel persoonlijk door die leuke tekststempeltjes...

En ondertussen haak ik flink door aan mijn grote, langdurige projecten....maar eens is het zover dat ik ze kan gaan showen!

mam, kun je een make-up tasje voor mij maken?

Ja hoor, natuurlijk! De hele berg met lapjes komt tevoorschijn en leuke kleurtjes en lintjes bij elkaar gezocht. Ritsen heb ik eigenlijk niet in voorraad, er is alleen keuze tussen deze doorzichtige met zilverkleurig trekgedeelte die te kort is en een knalgele. Geen zin om door de storm naar de markt te fietsen, dus dan maar aanpassen...

Het begint goed, de tekening hoe ik het wil hebben klopt en de maten staan genoteerd. De naden worden keurig recht, de plooitjes zitten netjes en de lintjes piepen er op de juiste manier tussen uit. Ik bedenk zelfs een leuke manier om een pluizig draadje over een stiksel vast te maken voor een fluffy effect. Ik word steeds enthousiaster en vraag mij af waarom ik zolang niet achter de naaimachine gekropen ben, het is zo leuk om te doen.

Maar dan kom ik bij de laatste en moeilijkste actie, de rits inzetten. De machine doet drie keer moeilijk tot ik ontdek dat de draad niet meer goed ingespannen zit. Dan blijkt de rits echt te kort en ik kan het tasje niet goed keren omdat de onderrand per ongeluk al dicht zit. Nu word het improviseren en komt er wat ergernis om de hoek.... Even een kopje koffie en een lekker chocolaatje... Hoe los ik het probleem met de lelijke te korte ritsuiteinden op? Lapje eroverheen, en aan de andere kant een lipje om vast te houden met open en dicht doen. Niemand die het ziet...

Nu het leukste, een bloem (de bloemcorsage met twee ipv drie lagen uit 'Kleurrijke cadeautjes haken' van Margriet de Muinck)  haken om de voorkant te versieren. Nog net op tijd, daar komt ze thuis uit school.
Kijk eens wat ik voor je gemaakt heb?