een zucht van opluchting....

Dat hoor je mij vast slaken, nu mijn gewiste foto's toch nog op te sporen waren door een slim programmaatje van internet! Eerst wist ik dat niet, en zat enorm te balen en te simmen over mijn verloren foto's. Maar door een handige tip van een meedenkende hubbie, was het eigenlijk zo gepiept. Wat een geluk, wat kan je daar blij om zijn. En waarom? Nou, deze foto's had ik gemaakt tijdens het mooie lenteweer van vorige week, toen ik een heerlijke fietstocht door de groene omgeving gemaakt heb.

Eerst fietste ik langs mooie weilanden, omringd door het heerlijk ruikende koolzaad met de zonnige gele kleur. Ik at een broodje geitenkaas op een terrasje dat aan een weiland met paarden en schaapjes lag, wat een heerlijk uitzicht.

Daarna fietste ik langs de kerk in Nootdorp waar een mooi Mariabeeld omringd werd door uitbundig bloeiende kersenbloesem. Ik vind ze zo mooi en fascinerend die gevulde roze bloemtrossen, en het duurt maar zo kort dat we ze kunnen bewonderen!

De allerlaatste narcisjes bloeien nog in de berm, ze zijn erg laat dit jaar en worden binnenkort overwoekerd door fluitenkruid, ook heel mooi. Ik kwam er laatst achter dat een andere naam voor fluitenkruid ook wel hollands kant is. Heel toepasselijk!

He, wat fijn dat die heerlijke dag nu met deze foto's voor altijd vastgelegd is...anders had er niets anders opgezeten om hem nogmaals te maken. Maar ach, een straf zou dat niet zijn!

natafelen met Pasen

Sinds Pasen heb ik niet veel anders gedaan dan werken en vergaderen, vandaar dat mijn paasfoto's misschien een beetje laat zijn... Maar toch, is nagenieten niet bijna net zo leuk als het moment zelf? Na een heerlijke brunch met alle kinderen thuis was er zelfs nog tijd genoeg over om te haken...

Ik heb een heerlijk fris narcisje gehaakt uit het boek '100 bloemen om te haken en te breien' van Leley Stanfield. Juist door maar één narcisje op te spelden krijg je dat 'wow'-effect.

Verder heb ik een paar hele kleurige ansichtkaarten gekocht die ik eigenlijk te mooi vind om op te sturen. Ze inspireerden me tot het uitzoeken van mooie kleurtjes, borduurgaren en kralen. Wat ik er precies van ga maken weet ik nog niet, maar dat komt ongetwijfeld heel snel boven... Het is al genieten om naar die kleurtjes te kijken, en met het zonnetje dat door de ramen naar binnen schijnt is het zo gek nog niet hier. Buiten moet je nog steeds niet zijn, de koude gure oostelijke stroming zit nog steeds stevig in het zadel. Volgende week ben ik vrij, zou het dan eindelijk lente worden?