Ready to ro(c)k....

Nog net voor mijn stedentripje naar Lissabon had ik deze rok klaar. Perfect voor in de koffer, of liever gezegd handbagage want we wilden geen grote koffer om in te checken. Dit wikkelrokje is gemaakt van een dunne katoen en volgens het model van een rokje dat ik vorig jaar ook gemaakt had en mij prima beviel.

Gewoon twee voorpanden (die vormen de overslag) en een achterpand aan elkaar stikken, netjes de band met vlieseline versterken en aan de bovenrand stikken, twee lange koordjes ertussenuit laten piepen en een klein knoopsgaatje in de band maken waardoorheen je een van de koordjes trekt en dan met een grote strik aan de achterkant vastmaken. Zo makkelijk en het past altijd, al naar gelang je omvang (lees tijdstip van de dag) trek je de koordjes strakker ( of juist niet!) aan. Klinkt eenvoudig, en dat was het ook. Dat je op de middelste foto leest 'rits inzetten' klopt dan ook niet, dat is gejokt...

Vandaag heb ik het eindresultaat even op de foto gezet, lekker kleurrijk met een turquoise shirtje. Ik ben altijd zo blij als het weer het seizoen van de rokjes is. Dan draag ik ook echt elke dag een rokje, zelfs vandaag met al die regen als de temperatuur maar boven de 15 graden is.

Ja, ik zie het, je kijkt naar die leuke schoentjes he? Ik vond ze zo onwijs lief, net ballerinaatjes, daarom ben ik even in de tweede positie gaan staan, haha! Ik had ze al in het oudroze/beige gekocht, en heb er onwijs veel plezier van gehad in Lissabon met al die kleine steentjes, trappetjes en ongelijke stoepjes. Gewoon plat, terwijl ik altijd hakken draag..., met mijn kleine postuur kan ik dat beter hebben.

Maar vandaag heb ik besloten om ze ook nog snel in het blauw te kopen, voor een grijpstuiver bij de Primark. Wil je ze van ietsje dichterbij bekijken? Op de witte vloer in de gang lijken ze wel zwart maar het is donkerblauw hoor. Lotje lijkt een beetje in verwarring, waarom heeft het baasje vier schoenen nodig als ze maar twee pootjes heeft?! 

Mislukt!

Tijd had ik in overvloed, deze moederdag. Alle dagelijkse werkzaamheden werden mij uit handen genomen, van ontbijt tot het avondeten. Heerlijk, zelfs al is het maar één dagje per jaar (en zo af en toe als ik mij een beetje ziek voel) gewoon aanschuiven en niets hoeven doen.

Tel daarbij op het vreselijke weer met storm en regen en de keuze was makkelijk om gewoon binnen te blijven en iets creatiefs te gaan doen. Ik had tijdens het shoppen vorige week een leuk bloesje gezien met vleermuismouwen dat ik zelf wilde maken in een ander kleurtje. Dat bloesje was wit en ik leek daardoor als twee druppels op een misdienaartje, helemaal als ik mijn armen een stukje optilde....

Bij de stofjesmarkt afgelopen maand had ik een leuk geruit stofje gekocht, blauw-groen en vrij dun, dat zou vast een heel ander effect hebben. Ja, inderdaad!

Na een hele middag netjes patroon tekenen, uitknippen, alle naden met een zigzagsteek afwerken, een dubbele pas netjes op elkaar stikken, bovenkanten van de voorpanden rimpelen, vastspelden en echt met alle precisie en heel nauwkeurig en netjes werken, was het tijd om te gaan passen....

En nu leek ik net een houthakkersvrouwtje met vleermuismouwen.... zucht......

Ik weet het, je ziet op internet altijd prachtige werkstukken, origineel, mooi afgewerkt, alles lukt altijd zooooo goed! Maar eerlijk, soms mislukt er ook wel eens wat, en dat mag je gerust weten. Alleen ga ik er geen foto van maken, zo erg was het uiteindelijk!

Toch heb ik wel een lekkere middag gehad hoor, toevallig las ik in de Flow Do-it-yourself (ook een moederdagcadeau) een heel goed stuk hierover, Het Geluk van Zelfmaken. Daarin vertellen experts in handwerken dat de reis naar het einddoel toe eigenlijk nog waardevoller is dan het resultaat, omdat je plezier in het proces hebt. Het tijdschrift staat vol met leuke artikelen en ideeën voor zelfmakers. En bulkt van mooie papiertjes, stickertjes en leerzame voorbeelden op haakgebied, tekenen en borduren. Ga ik me daar maar eens op storten deze week!

Moederdag...

De jaren dat er zelfgeknutselde werkjes thuis ´verstopt´werden en veel tijd in tekeningen en versjes gestoken werd is voorbij.... Maar dat wil niet zeggen dat ze het zomaar voorbij willen laten gaan. Aan mijn zoon vroeg ik of hij in plaats van een cadeautje twee films kon downloaden voor mij die ik graag wil zien, maar dat werd weggewuifd, die films konden er wel bij, maar wat wilde ik nu écht hebben antwoordde hij...

Ook kwam de jongste met een idee dat ze bij haar vriendinnetje al jaren doen, geen cadeautjes op moeder en vaderdag maar een karweitje dat ik graag gedaan zou willen, bijvoorbeeld de avondmaaltijd maken. Zo gaat het dus gebeuren, morgen krijg ik zelfgemaakte roti op moederdag! Mmmmm.... Daarna met de benen op de bank naar een feelgoodmovie kijken, byebye studiosport. En verder, ach ik ben al helemaal tevreden zo!

Afgelopen week heb ik twee rokjes gemaakt waar nog een zoompje in moet dan zal ik ze op de foto zetten, maar voor een impressie heb ik nog van mijn vorige poging iets te showen. O, als het weer eens omsloeg dan kon ik ze elke dag weer dragen die zwierige zomerse rokjes!

mam, kun je een make-up tasje voor mij maken?

Ja hoor, natuurlijk! De hele berg met lapjes komt tevoorschijn en leuke kleurtjes en lintjes bij elkaar gezocht. Ritsen heb ik eigenlijk niet in voorraad, er is alleen keuze tussen deze doorzichtige met zilverkleurig trekgedeelte die te kort is en een knalgele. Geen zin om door de storm naar de markt te fietsen, dus dan maar aanpassen...

Het begint goed, de tekening hoe ik het wil hebben klopt en de maten staan genoteerd. De naden worden keurig recht, de plooitjes zitten netjes en de lintjes piepen er op de juiste manier tussen uit. Ik bedenk zelfs een leuke manier om een pluizig draadje over een stiksel vast te maken voor een fluffy effect. Ik word steeds enthousiaster en vraag mij af waarom ik zolang niet achter de naaimachine gekropen ben, het is zo leuk om te doen.

Maar dan kom ik bij de laatste en moeilijkste actie, de rits inzetten. De machine doet drie keer moeilijk tot ik ontdek dat de draad niet meer goed ingespannen zit. Dan blijkt de rits echt te kort en ik kan het tasje niet goed keren omdat de onderrand per ongeluk al dicht zit. Nu word het improviseren en komt er wat ergernis om de hoek.... Even een kopje koffie en een lekker chocolaatje... Hoe los ik het probleem met de lelijke te korte ritsuiteinden op? Lapje eroverheen, en aan de andere kant een lipje om vast te houden met open en dicht doen. Niemand die het ziet...

Nu het leukste, een bloem (de bloemcorsage met twee ipv drie lagen uit 'Kleurrijke cadeautjes haken' van Margriet de Muinck)  haken om de voorkant te versieren. Nog net op tijd, daar komt ze thuis uit school.
Kijk eens wat ik voor je gemaakt heb?

nog meer zomerrokjes....

Eenmaal aan de slag met iets, kom ik meestal in een flinke flow en ga meteen door... Zo ook met de stofjes en het maken van rokjes.

Wat een heerlijk bloemenfeestje, en heel prettig dat zo'n rokje in één middagje in elkaar zit. Van heel grote en langdurige projecten houd ik niet, denk maar aan het quilt-fiasco van deze winter ;-).

Maar er hangen wel vier leuke blommige rokjes in de kast te wachten op het mooie zomerweer van volgende week...laat ik nu net weer een weekje verlof hebben!

rokjesdagen

Al een poosje heb ik heerlijke stofjes in huis liggen, gekocht op de stofjesmarkt die in het voorjaar in Delft was. Op die dag moest ik toevallig werken en kwam ik in de pauze terecht tussen tientallen kraampjes met de kleurigste stofjes. Zoveel bloemetjes en vrolijke kleurtjes, daar wordt een mens hebberig van!

Het was dus in een half uurtje gepiept, een tas vol stofjes om weer eens achter de naaimachine te kruipen en wat rokjes te maken. Ik heb een paar rokjes die ik al heel lang heb en die heerlijk zitten op patroonpapier gelegd en met potlood nagetekend.

Het viel heel erg mee om ze in elkaar te zetten, als jong meisje heb ik naailes gehad en heel veel ervaring met allerlei naaiwerk en techniekjes. Daar ben ik nu wel heel blij mee, want voor een rokje met rits draai ik mijn hand niet om. Het wordt zelfs heel netjes en dat voelt goed, ik werk het af met biaisband en in de tailleband zit vlieseline om te verstevigen. Niet in alles ben ik zo netjes en perfectionistisch, dus ik verbaas mijzelf erover! Grappig detail is dat mijn brilletje dat ik alleen maar nodig heb om de draad door de naald te krijgen bijna hetzelfde patroontje heeft....

Heerlijk om met die kleurige stofjes te werken, ik heb al helemaal zin in de volgende...

nog eentje met felle kleurtjes...

 Gelukkig heb ik een grote voorraad lapjes bewaard uit de tijd dat ik kinderkleertjes maakte. Zelfs piepkleine stukjes, en ook die komen nu nog van pas voor deze etuitjes. Ditmaal een fel rood exemplaar, met een grote knoop erop.

Leuk is-tie he, zo vrolijk word ik hiervan! Ook van het maken trouwens, dat is een klein feestje. Al die kleurtjes uitzoeken, de kantjes en bandjes erbij en binnen een halfuurtje zit het in elkaar. Ik keek dus om mij heen, wat kan ik nog meer doen...en bedacht mij opeens dat ik een klein ideeënboekje altijd in mijn tas heb zitten waar ik een omslag voor kon maken.

Het idee is een beetje hetzelfde, twee stroken (precies van de maten van het boekje plus wat extra in de breedte voor het open en dicht doen) met goede kanten op elkaar stikken, nu ook wel twee extra flapjes aan de zijkant waar de kaften ingeschoven kunnen worden. Geen sluitlintje, dat vond ik niet nodig.

Nog even het hele spul bijelkaar, wat een huisvlijt in twee middagjes tijd zeg...!

kleine etuitjes voor allerlei spulletjes

Vorig jaar kreeg ik van Marjet, mijn creatieve collega, die ook een weblog heeft een schattig klein zelfgemaakt etuitje. Ik gebruikte het voor het meenemen van damesverband, het zat altijd los in mijn tas dit was een veel leukere verpakking. Omdat ik zelf ook een paar hele leuke stofjes verzameld heb de laatste maanden, en het etuitje uit elkaar begon te vallen, heb ik de naaimachine op tafel gezet en ben gaan knippen.

Het is een eenvoudig envelop model. Twee stroken van 14 bij 30 centimeter, met de goede kanten aan elkaar gestikt en door de laatste opening naar de goede kant gedraaid geven de basis. Stik er aan een van de korte zijden een lintje tussen, dan is dat alvast het eerste touwtje waarmee je hem kunt sluiten. Dan de opening dichtstikken en meteen een stiksel rondom maken voor de afwerking. Eventueel nog wat lintjes, zakjes of andere leuke dingen eropstikken ter versiering.

Nu de onderkant eenderde naar boven vouwen, en aan drie kanten vaststikken, zo heb je een envelop gemaakt. Aan de onderzijde het laatste lintje vaststikken en de flap versieren met een bloem of knoop.

Ik kon natuurlijk weer niet ophouden en heb er meteen nog eentje gemaakt. En nog een....